Απανθρωπία ως τέχνη

Απο την Ελευθεροτυπία

«Φιλότεχνοι» περιφέρονται στην γκαλερί, αδιάφοροι για το μαρτύριο του ζώου.Είχαν ρωτήσει κάποτε έναν μεγάλο καλλιτέχνη (νομίζω τον Πικάσο) τι θα προτιμούσε να σώσει, αν το σπίτι του έπιανε φωτιά: Εναν σπάνιο και μεγάλης αξίας πίνακα ή μια γάτα. Κι εκείνος, χωρίς καν να το σκεφτεί, είχε απαντήσει: Φυσικά, τη γάτα!Φαίνεται όμως ότι υπάρχουν καλλιτέχνες και «καλλιτέχνες», με απαραίτητα τα εισαγωγικά. Στους δεύτερους συγκαταλέγεται και κάποιος λεχρίτης, ονόματι Γκουιγέρμο Βάργκας Χαμπακούκ (Habacuc), ο οποίος το Νοέμβριο του 2007 πήρε έναν αδέσποτο σκύλο απ' το δρόμο, τον πήγε σε μια γκαλερί -όπου εξέθετε τα έργα του- τον έδεσε και τον άφησε εκεί, χωρίς φαΐ και νερό, μέχρι που το δύστυχο ζώο ξεψύχησε, σκελετωμένο.Το τραγικό είναι ότι κατά τη διάρκεια της έκθεσης πλήθος... φιλότεχνων επισκέφτηκαν την γκαλερί, κανείς τους όμως δεν έδωσε σημασία στο σκελετωμένο σκυλί, που σερνόταν δίπλα τους απελπισμένο. Προφανώς έβρισκαν σημαντικό το... χάπενινγκ του αλητήριου «καλλιτέχνη».

«Βοηθήστε με!», θα 'λεγε το δύστυχο ζωάκι, αλλά κανείς δεν νοιάστηκε. Το πιο τραγικό ακόμα είναι ότι αυτός ο αλήτης και η «τέχνη» του άρεσαν τόσο στους υπεύθυνους της Μπιενάλε της Κεντρικής Αμερικής (Central American Biennial of Art), ώστε τον προσκάλεσαν να συμμετάσχει και σ' αυτήν, τη φετινή χρονιά! Τέτοια απανθρωπιά!(Να θυμίσουμε εδώ ένα παρόμοιο... χάπενινγκ κάποιου δικού μας μπουμπουκιού - «καλλιτέχνη», που είχε φυλακίσει μια ντουζίνα καναρίνια στην γκαλερί όπου εξέθετε, με αποτέλεσμα τα άτυχα πουλιά να πεθάνουν από τους καπνούς, την ασιτία και την αϋπνία - τα φώτα ήταν συνεχώς αναμμένα στην αίθουσα... Βλέπετε, η απανθρωπιά και η ηλιθιότητα διασχίζουν εύκολα τον Ατλαντικό). Οσοι επιθυμούν να διαμαρτυρηθούν -και είναι δύσκολο γι' αυτούς να πάνε να σαπίσουν στο ξύλο τον «καλλιτέχνη» αυτοπροσώπως μπορούν να στείλουν την υπογραφή τους: http:/www.petitionline.com/13031953/petition.html