Λίγα και καλά

Κάποιοι γυρίσαμε, κάποιοι φεύγουμε και κάποιοι θα φύγουμε. Σε όλων τη σκέψη είναι οι διακοπές. Οι επόμενες για όσους έφυγαν, οι ερχόμενες για όσους σβήνουν (μαρτυρικά) μέρες απο το ημερολόγιο. Ζούμε 12 μήνες για 3 βδομάδες. Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο, αυτό θα το φροντίσουμε εμείς. Άλλοι θα πάμε σε κοσμικά νησιά, άλλοι σε ερημονήσια, άλλοι βουνό, άλλοι θάλασσα... Περιμένουμε αυτόν τον ήλιο που θα καίει το δέρμα μας, την άμμο που θα κολλάει σε αυτό, την αλμύρα, την γλυκιά ταλαιπωρία των ΚΤΕΛ των νησιών (που ανάθεμα κι αν κατάλαβα ποτε, γιατί κόβουν εισητήρια αφού μπεί ο κόσμος στο λεωφορείο και όχι πριν), την πιο ωραία καθυστέρηση των καραβιών (όταν έχεις μπει μέσα, δε σε νοιάζει τίποτα πιά), τα υπερλούξ (απο τις φωτογραφίες) δωμάτια, που τελικά είναι πρώην κελιά, τα ποτα που σε κάνουν και βλέπεις ό'τι θες,τα παιδια να παίζουν στην άμμο, το χταποδάκι με το ούζο, τον ξάστερο ουρανό, τον αέρα που μυρίζει θυμάρι...Ο καθένας για κάτι διαφορετικό ζεί. Να πάρετε μαζί το πιο ζεστό σας χαμόγελο και να αφήσετε πίσω νεύρα και γκρίνια, να ακούτε την αγαπημένη σας μουσική και να ξεχάσετε κορναρίσματα και φωνές, αέρας μέσα καυσαέριο έξω και μακριά απο Θεόφιλος και λοιπούς συγγενείς, δεν έχουν αισθητήρες παρκαρίσματος... Καλο καλοκαίρι και καλή επιστροφή!